تعریف و تشخيص چاقی:

 
بر اساس تعریف سازمان بهداشت جهانی (WHO)، اضافه وزن و چاقی بعنوان تجمع غیرطبیعی یا بیش از اندازه چربی در بدن که سلامتی فرد را مختل می کند شناخته می شود

نمایه توده بدنی(BMI): 

شاخص ساده ای برای ارزیابی نسبت وزن به قد است که بطور شایع برای طبقه بندی چاقی و اضافه وزن در افراد بزرگسال مورد استفاده قرار می گیرد.این شاخص از حاصل تقسیم وزن بر مجذور قد بدست می آید. 
)2قد بر حسب متر) ÷وزن به کیلوگرمBMI=

براساس تعریف سازمان بهداشت جهانی برای طبقه بندی چاقی و اضافه وزن، افراد با شاخص توده بدنی کمتر از 18.5 کم وزن، بین 25- 18.5 دارای وزن نرمال، بین 30-25 مبتلا به اضافه وزن و بیشتر از 30 مبتلا به چاقی می باشند.
 
 طبقه بندی اضافه وزن و چاقی (NIH):
BMI
طبقه بندی
18/5>
کم وزن
18/5-24/9
نرمال
25-29/9
اضافه وزن
30-34/9
چاقی درجه 1
35-39/9
چاقی درجه 2
40
چاقی درجه 3
 
 
 
 
البته لازم به ذکر می باشد که این اندکس برای تمام افراد کاربرد ندارد. بعبارت دیگر، نمیتوان از BMI برای زنان باردار و شیرده، افراد بسیار قد بلند یا قد کوتاه و ورزشکاران حرفه ای یا بدنسازان با توده ماهیچه ای بالا استفاده نمود.

 دور کمر(Waist circumference):
دور كمر،فاصله بين پايين ترين دنده و خار ايلياك در فردي است كه با لباس سبك ايستاده و نفس خود را كاملاَ تخليه كرده باشد. اندازه دور کمر بیش از 102 سانتی متر در آقایان، و بیش از 88 سانتی متر در خانم ها برای تعریف چاقی شکمی به کار برده می شوند.اندازه دور كمر امروزه توسط WHO به عنوان شاخص مرتبط با سلامتي و مرگ و مير پذيرفته شده است. دور كمر مستقل از BMI ، اطلاعات بيشتري از خطر مرگ و مير و سلامتي فراهم مي كند،‌اما NIH از تركيب هر دو شاخص استفاده مي كند.
معادله Deurenberg كه درصد چربي بدن را با استفاده از BMI، سن و جنس تخمين مي زند،به صورت زیر می باشد:

درصد چربی بدن= (اندکس توده بدنی × 1/2 ) + (سن × 0/23)– (10/8 × ضریب جنسی) - 5/4                                                                
         ضریب جنسی: { 0 برای خانمها و 1 برای آقایان{

درصد چربی 25-20 و یا بیشتر برای آقایان و درصد چربی 32-25 و یا بیشتر در خانمها، معمولا زیاد است و با خطر های چاقی در ارتباط می باشد.
این فرمول نشان می دهد که درصد چربی طبیعی در بدن زنان حدود 10% بیش از درصد چربی در بدن مردان با اندکس توده بدنی یکسان می باشد و همچنین بیانگر این نکته است که درصد چربی در بدن با افزایش سن، حتی با ثابت ماندن وزن، افزایش می یابد
.
به علت عملي نبودن تعيين دقيق درصد چربي بدن، در كلينيك از مقياس هاي تن سنجي به خصوص
BMI و دور كمر استفاده مي شود كه مرزهاي تشخيصي آنها با در نظر گرفتن افراد بيمار، ناتوان و ميزان مرگ و مير معتبر گشته است.

مرکز تحقیقات چاقی وعادات غذائی پژوهشگاه علوم غدد ومتابولیسم دانشگاه تهران
 
 
 
 
 
تاریخ آخرین بروزرسانی   :  1394-11-14 9:50        برو بالای صفحه نسخه قابل چاپ     
 
تمامی حقوق این سایت متعلق به واحد غیرواگیر دانشگاه علوم پزشکی شیراز می باشد
استفاه از مطالب باذکر منبع بلامانع است